راهنمای دنده بازکن

Rib Opener · از وضعیت شروع تا رفع اشکال

CaloNoteعکس بگیرید تا هوش مصنوعی وعده‌ی غذایی‌تان را ثبت کند — رژیم و تمرین در یک اپ.
بازگشت به راهنماهای تمرین

RIB OPENER

بازکن دنده: تنفس را به دنده های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس کمری بزرگ را جایگزین کنید.

یک محدوده شروع بدون درد تنظیم کنید و در صورت لزوم خود را با یک بلوک یا دیوار حمایت کنید. مطمئن شوید که دستگاه برای اولین بار ثابت و در وضعیت کنترل شده قرار دارد. در حالت حمایت شده، یک بازو را دراز کنید و از یک طرف نفس بکشید تا دنده های خود را باز کنید. به جای افزایش سرعت، مطمئن شوید که عضله هدف و مسیر نیرو حفظ می شود. دسترسی را کاهش دهید و از ابزارهای پشتیبانی استفاده کنید تا فقط کشش وسیع و راحت باقی بماند. قبل از تکرار بعدی بازکننده دنده، «یک محدوده شروع بدون درد تنظیم کنید و اگر از یک بلوک یا دیوار حمایت کنید» را دوباره بررسی کنید. نشانه کلیدی: تنفس را به سمت دنده های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس بزرگی در قسمت پایینی کمر جایگزین کنید.

عضلات اصلی
عضله بازکننده اصلی در جهت حرکت
عضلات فرعی
تثبیت کننده عضلات و عضلات تنفسی اطراف مفاصل
درجه دشواری
مبتدی
نوع حرکت
تحرک، انعطاف پذیری و آرامش بافت
نمایش حرکت دنده بازکن

دنده بازکن؟

دسترسی را کاهش دهید و از ابزارهای پشتیبانی استفاده کنید تا فقط کشش وسیع و راحت باقی بماند. هنگامی که می توانید همان موقعیت شروع و پایان را برای همه تکرارها تکرار کنید، به مرحله بعدی بروید. در حالت حمایت شده، یک بازو را دراز کنید و از یک طرف نفس بکشید تا دنده های خود را باز کنید. به جای افزایش سرعت، مطمئن شوید که عضله هدف و مسیر نیرو حفظ می شود.

گام به گام

4 گام برای یک تکرار کامل

حالت شروع دنده بازکن و هم ترازی مفصل
یک محدوده شروع بدون درد تنظیم کنید و در صورت لزوم خود را با یک بلوک یا دیوار حمایت کنید. قبل از اولین تکرار تنفس و تعادل خود را بررسی کنید.
  1. 1

    تراز کردن نقاط پشتیبانی و تجهیزات

    یک محدوده شروع بدون درد تنظیم کنید و در صورت لزوم خود را با یک بلوک یا دیوار حمایت کنید. مطمئن شوید که دستگاه برای اولین بار ثابت و در وضعیت کنترل شده قرار دارد.

  2. 2

    ایجاد هم ترازی بالاتنه و مفاصل

    تنفس طولانی و راحت را بدون قفل کردن مفاصل خود حفظ کنید. از وارد کردن نیروی غیر ضروری به گردن و فک خود اجتناب کنید. در حال اجرا

  3. 3

    عملیات بازکن دنده

    در حالت حمایت شده، یک بازو را دراز کنید و از یک طرف نفس بکشید تا دنده های خود را باز کنید. به جای افزایش سرعت، مطمئن شوید که عضله هدف و مسیر نیرو حفظ می شود.

  4. 4

    هوشیار باشید و برگردید

    دم کنید و به آرامی به موقعیت شروع بازگردید. به جای قفل کردن تقریباً مفاصل یا پرش به تکرار بعدی، تعادل را دوباره برقرار کنید و تکرار کنید.

تراز و مسیر مسیر نیرو را بسازید

ثابت حرکت بازکن دنده

تنفس طولانی و راحت را بدون قفل کردن مفاصل خود حفظ کنید. این تراز باید حفظ شود تا عضلات بزرگ قدرت داشته باشند و مفاصل کوچک تحت فشار غیر ضروری قرار نگیرند.

در حالت حمایت، یک بازو را دراز کنید و به طرفین نفس بکشید تا دنده های خود را باز کنید. ایده خوبی است که از جلو یا پهلو عکس بگیرید تا بررسی کنید که وضعیت نیم تنه و مسیر حرکت مفصل در ابتدا و انتهای آن تغییر نمی کند.

مسیر مشترک کلید در حین اجرای بازکن دنده
تراز و دامنه حرکت را در طول بررسی کنید
عملیات بازکن دنده.

نکته کلیدی: نشانه شروع پرش: "یک محدوده شروع بدون درد ایجاد کنید و در صورت لزوم خود را با بلوک یا دیوار حمایت کنید."

RANGE&TEMPO

محدوده قابل کنترل محدوده عملیاتی صحیح است

به جای رسیدن به نقطه پایانی، نقطه نهایی را پیدا کنید که در آن تراز تنه و مفصل حفظ می شود. هر محدوده ای فراتر از آن احتمالاً با پس زدن یا حرکت جبرانی ایجاد می شود.

در دم خود طول ایجاد کنید و تنش را در بازدم کاهش دهید. در مناطقی که درد شدید یا بی حسی رخ می دهد استفاده نکنید.

دنده بازکن — محدوده قابل کنترل محدوده عملیاتی صحیح است
محدوده قابل کنترل محدوده عملیاتی صحیح است

CUE MOVEMENT CUE

تنفس را به سمت دنده‌های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس بزرگی در قسمت پایینی کمر جایگزین کنید.

این نشانه به عضله اکستانسور اصلی در جهت حرکت مسیری تکرارپذیر می دهد در حالی که عضلات تثبیت کننده و عضلات تنفسی اطراف مفاصل از این موقعیت پشتیبانی می کنند. قبل از افزودن سرعت، بار یا برد آن را اعمال کنید.

اولین و آخرین تکرار را از مفیدترین زاویه دوربین مقایسه کنید. اگر مسیر مشترک، تعادل یا سرعت تغییر کرد، مجموعه را به پایان برسانید یا قبل از تکرار آن سختی را کاهش دهید.

دنده بازکن — تنفس را به سمت دنده‌های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس بزرگی در قسمت پایینی کمر جایگزین کنید.
تنفس را به سمت دنده‌های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس بزرگی در قسمت پایینی کمر جایگزین کنید.

نکته کلیدی: استاندارد تمرین: نفس را به سمت دنده های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس کمری بزرگ را جایگزین کنید.

رفع اشکال

علت خطا را اصلاح کنید، نه فقط ظاهر آن را

دنده بازکن: افزایش برد بدون تراز

آنچه می‌بینید
محدوده انتهایی را هدف بگیرید و از پس زدن استفاده کنید یا از درد خود را نگه دارید.
علت احتمالی
خستگی انباشته شده است یا بار، سرعت و محدوده عملیاتی بیشتر از سطح فناوری فعلی است.
روش اصلاح
دسترسی را کاهش دهید و از ابزارهای پشتیبانی استفاده کنید تا فقط کشش وسیع و راحت باقی بماند. قبل از تکرار بعدی بازکننده دنده، «یک محدوده شروع بدون درد تنظیم کنید و اگر از یک بلوک یا دیوار حمایت کنید» را دوباره بررسی کنید. نشانه کلیدی: تنفس را به سمت دنده های کناری و پشتی هدایت کنید بدون اینکه قوس بزرگی در قسمت پایینی کمر جایگزین کنید.

دنده بازکن: قسمت برگشتی وجود ندارد

آنچه می‌بینید
هنگام بازگشت به موقعیت شروع، سرعت به طور ناگهانی افزایش می یابد و به تکرار بعدی باز می گردد.
علت احتمالی
شما فقط بخش عملکرد را به عنوان یک تمرین در نظر می گیرید یا بر روی تعداد تکرارهای هدف خود تمرکز می کنید.
روش اصلاح
2 تا 3 ثانیه برای بازگشت اختصاص دهید، موقعیت شروع را دوباره برقرار کنید و سپس تکرار بعدی را شروع کنید.

دنده بازکن: از دست دادن تنفس و کشش بالاتنه

آنچه می‌بینید
موقعیت دنده ها و لگن در نیمه دوم تکرار تغییر می کند و قدرت در گردن یا کمر متمرکز می شود.
علت احتمالی
من سعی کردم فشار شکم را در طول ست حفظ کنم یا نفسم را برای مدت طولانی حبس کردم.
روش اصلاح
نفس خود را برای هر بار تکرار برای مدت کوتاهی در نقطه ایمن تنظیم مجدد کنید و در صورت عدم بازگشت تراز به ست پایان دهید.

پس‌رفت و پیشرفت

پیش از افزودن بار، دشواری را هماهنگ کنید

01

ثبات و برد را در درجه اول قرار دهید

دسترسی را کاهش دهید و از ابزارهای پشتیبانی استفاده کنید تا فقط کشش وسیع و راحت باقی بماند. هنگامی که می توانید همان موقعیت شروع و پایان را برای همه تکرارها تکرار کنید، به مرحله بعدی بروید.

02

به تدریج تعداد تکرارها و بارگذاری را افزایش دهید

به تدریج زمان نگهداری یا محدوده کنترل فعال را در محدوده تنفس راحت افزایش دهید. هر بار فقط یک متغیر را تغییر دهید و مطمئن شوید که وضعیت بدن حداقل برای دو جلسه باقی می ماند.

برنامه مبتدی

چارچوبی عملی برای شروع

دسترسی را کاهش دهید و از ابزارهای پشتیبانی استفاده کنید تا فقط کشش وسیع و راحت باقی بماند. هنگامی که می توانید همان موقعیت شروع و پایان را برای همه تکرارها تکرار کنید، به مرحله بعدی بروید. به تدریج زمان نگهداری یا محدوده کنترل فعال را در محدوده تنفس راحت افزایش دهید. هر بار فقط یک متغیر را تغییر دهید و مطمئن شوید که وضعیت بدن حداقل برای دو جلسه باقی می ماند.

مقدمه

20~40 ثانیه × 2~3 بار یا آهسته 6~10 بار

وضعیت را برای همه تکرارها یکسان نگه دارید و 2 تا 3 تکرار را خالی کنید.

متخصص

20~40 ثانیه × 2~3 بار یا آهسته 6~10 بار

یک مکث یا فرود آهسته اضافه کنید، اما زمانی که حرکت جبرانی رخ داد به مرحله قبل بازگردید.

  • به تدریج زمان نگهداری یا محدوده کنترل فعال را در محدوده تنفس راحت افزایش دهید.
  • اگر درد در همان ناحیه ایجاد شد یا ناراحتی مفصل تا جلسه بعدی باقی ماند، بار و تعداد ست های هفتگی را کاهش دهید.
  • تراز، بازگشت کنترل شده، و محدوده بدون درد را بر تعداد تکرارها اولویت دهید. اگر در حین اجرا دچار درد شدید مفصل، بی حسی، سرگیجه یا کاهش ناگهانی قدرت می شوید

پرسش‌های رایج

از چه محدوده حرکتی باید استفاده کنم؟

تا حدی استفاده کنید که بتوانید تنش را در عضله هدف احساس کنید و تراز بدن و مفاصل را حفظ کنید. اگر پاداش از یک موقعیت عمیق تر یا بالاتر باشد، نقطه بلافاصله قبل، محدوده موثر فعلی است.

چه زمانی می توانم وزن یا سطح دشواری را افزایش دهم؟

به تدریج زمان نگهداری یا محدوده کنترل فعال را در محدوده تنفس راحت افزایش دهید. هر بار فقط یک متغیر را تغییر دهید و مطمئن شوید که وضعیت بدن حداقل برای دو جلسه باقی می ماند.

شواهد و منابع

  1. 1. مجله یوگا - مبانی حرکات کششی

تمرین‌های بیشتر را کاوش کنید