CHIN-UP
چانه به بالا حرکتی نیست که فقط چانه خود را از روی میله عبور دهید، بلکه یک کشش عمودی است که در آن کل بدن خود را با یک زیر گیر بالا می آورید.
چانه بالا در ویدیو یک تمرین وزن بدن است که در آن میله با یک زیر گیره و کف دست رو به صورت نگه داشته می شود و بدن کنترل می شود و به سمت بالا کشیده می شود تا زمانی که چانه در حالی که آویزان است با بازوهای کشیده از میله عبور کند. در یک مطالعه الکترومیوگرافی با مقایسه کشش و چانه، لتیسیموس دورسی و دو سر بازویی به طور قابل توجهی در هر دو حرکت شرکت داشتند و فعالیت بالاتر عضله دوسر بازویی و سینه ای ماژور در چانه بالا مشاهده شد. از سوی دیگر، در مطالعه دیگری که با مقایسه چهار چنگ زدن، فعالیت عضلات شانه، بازو و ساعد در تمام تکرارها انجام شد، به طور کلی مشابه بود. الکترومیوگرافی سطحی مقایسهای از فعالیت الکتریکی در لحظات خاص است و مستقیماً رشد طولانیمدت عضلانی یا بهترین گرفتن را برای همه افراد تعیین نمیکند، بنابراین بهجای اغراقآمیز کردن مزایای زیر گرفتن، اولویت به محدودههای راحت و موقعیتهای قابل تکرار برای مچ، آرنج و شانهها داده میشود.
- عضلات اصلی
- Latissimus Dorsi · عضله دوسر بازویی
- عضلات فرعی
- سینه بزرگ، ذوزنقه تحتانی، روتاتور کاف، ساعد، هسته
- درجه دشواری
- متوسط
- نوع حرکت
- کشش عمودی

کدام ساده تر است: چانه یا کشش؟
بسیاری از افراد اولین تکرار را با چانه به بالا که به طور فعال عضله دوسر را درگیر می کند آسان تر می دانند، اما بسته به تحرک فردی شانه و مچ دست و تجربه تمرینی متفاوت است. هر دو حرکت به شدت عضلات لت و بازو را درگیر می کنند، بنابراین با گرفتنی شروع کنید که بتوانید بدون درد آن را کنترل کنید.
گام به گام
6 گام برای یک تکرار کامل

- 1
میله ها و فضای فرود را بررسی کنید
مطمئن شوید که میله و پایه برقی می توانند وزن فعلی شما را بدون تکان تحمل کنند. دیسکها و نیمکتهای زیر را پاک کنید، و اگر میلهها بلند هستند، از سنگهای پله ثابت استفاده کنید تا مسیری برای بالا و پایین رفتن ثابت کنید.
- 2
زیر گیره در اطراف عرض شانه
میله را طوری نگه دارید که کف دستهایتان رو به صورتتان باشد و شستهایتان را به اطراف بپیچید تا یک دستگیره بسته ایجاد کنید. دستهایتان را خیلی نزدیک به هم قرار ندهید، اما با مچ دستهایتان که به طرفین خم نشدهاید و آرنجها در دو طرف بالاتنهتان قرار بگیرند، شروع کنید.
- 3
آویزان با دنده ها و لگن که روی هم چیده شده اند
آرنج های خود را تقریبا صاف و پاهای خود را ثابت نگه دارید. شانه های خود را به زور از گوش تا نوک پایین ندهید، بلکه فضایی را برای چرخش طبیعی تیغه های شانه به سمت بالا بگذارید و به آرامی به شکم و باسن خود فشار وارد کنید تا بالاتنه شما آویزان نشود.
- 4
با پایین آوردن آرنج بدن خود را بالا بیاورید
نفس خود را بیرون دهید و آرنج خود را به سمت زمین و پهلوها بکشید. به جای لگد زدن به پاها یا قوس دادن بیش از حد کمر، تمام بدن خود را به عنوان یک بالا بیاورید و قسمت بالایی سینه خود را نزدیک به میله نگه دارید.
- 5
بدون اینکه گردن خود را بلند کنید در بالا بایستید
در حالی که چانه از ارتفاع میله عبور می کند، گردن خود را به جلو جرثقیل نکنید و شانه های خود را نچرخانید. برای لحظهای در محدوده شخصیتان تعادل برقرار کنید، آرنجهایتان در کنار تنهتان پایین باشد و شانههایتان راحت باشد.
- 6
فرود کنترل شده برای 2-3 ثانیه
آرنج های خود را به آرامی صاف کنید و به همین ترتیب پایین بروید. مطمئن شوید که شانههایتان بهطور ناگهانی به سمت پایین کشیده نمیشوند یا دستتان را شل نمیکنند و قبل از تکرار بعدی، لرزش را از بین ببرید.
CHIN-UP VS PULL-UP
زیر گیره به خم شدن آرنج کمک می کند، اما با باریک نگه داشتن دست ها متفاوت است.
در حالت خوابیده به پشت با کف دست رو به صورت، عضله دوسر بازویی به نحو مطلوبی در خم شدن آرنج شرکت می کند. در مطالعهای که مستقیماً کششها و چانهآپها را با هم مقایسه کرد، میانگین فعالیت عضلانی عضله دوسر بازویی و سینهای بزرگ برای چانهآپ بیشتر بود. با این حال، latissimus dorsi به شدت در هر دو تغییرات درگیر بود، و در مطالعات دیگر، تفاوت در فعالیت کلی عضله بر اساس جهت گرفتن محدود بود. بنابراین به چانهها بهعنوان یک ورزش عضله دوسر یا بهعنوان یک حرکت برتر مطلق که آسانتر از کشش است نگاه نکنید.
اگر دستهای شما خیلی باریک قرار گرفته باشند، مچ دستها ممکن است به سمت بیرون خم شوند و فشار ممکن است در جلوی آرنجها متمرکز شود. موقعیتی را پیدا کنید که مچ دست و ساعد شما تا حد امکان صاف باشد، در عرض شانه یا در اطراف آن باشد، و آرنج شما به طور طبیعی به سمت پایین و عقب حرکت کند. اگر با سوپیناسیون کامل روی یک میله صاف ثابت احساس ناراحتی می کنید، دسته های موازی یا چرخشی با کف دست های شما رو به روی هم ممکن است راحت تر باشند.

نکته کلیدی: قبل از تنظیم بررسی کنید: آیا در حالی که میله را نگه داشته اید، مچ دست شما به پهلو خم نشده است و آیا کشش شدیدی در داخل آرنج شما وجود ندارد؟
STRICT BODY PATH
رابطه بین دنده ها و لگن باید حفظ شود تا کشش بازو کل بدن را بالا ببرد.
هنگام تمرین چانهآپهای سخت همانطور که در ویدیو نشان داده شده است، نیم تنه و پایین تنه خود را به عنوان یک جرم حرکت دهید. در یک مطالعه کشش کیپینگ، حرکات لگن و زانو و مشارکت هسته و پایین بدن افزایش یافته و فعالیت عضله بازویی تحت شرط اضافه کردن ریباند کاهش یافت. این نشان می دهد که نگه داشتن فقط یک تکرار سریع سخت گیری ها نیست، بلکه حرکتی با مهارت ها و اهداف متفاوت است.
پاهای خود را مستقیماً زیر یا کمی جلوی بدن خود قرار دهید و به آرامی به شکم و باسن فشار دهید. به جای اینکه قبل از بالا رفتن پاهای خود را به جلو و عقب بچرخانید، آرنج خود را پایین بیاورید و تنه خود را به سمت میله حرکت دهید. اگر زانوها و باسن شما در مرحله بعدی اول حرکت کنند، ممکن است در کنترل وزن خود مشکل داشته باشید، بنابراین شدت کمک خود را افزایش دهید.

SHOULDER & RANGE
در قسمت پایین، تیغه های شانه شما فضایی برای حرکت دارند و در قسمت بالا، آرنج به جای گردن شما این محدوده را فراهم می کند.
همانطور که بازوهای شما بالای سر شما بالا می رود، تیغه های شانه شما روی دنده های شما به سمت بالا می چرخند و به طور طبیعی بالا می روند. اگر شانه ها در پایین به سمت پایین ثابت شوند، حرکت راحت ممکن است بسته به فرد محدود شود. برعکس، به جای اینکه تمام قدرت خود را رها کنید و ناگهان به مفاصل خود آویزان شوید، از یک پایین کنترل شده استفاده کنید، در حالی که چسبندگی و کشش بالاتنه را حفظ کنید.
یک مطالعه کوچک که حرکات شانه و بازو را در تکنیک کشش انجام میداد، الگوهای سینماتیکی را مشاهده کرد که میتوانست با برخورد با شانه در برخی تغییرات، از جمله زیر دست، مرتبط باشد. این بدان معنا نیست که چانهآپ باعث آسیب میشود، بلکه به این معنا نیست که با تحمل درد شانه، خود را مجبور نکنید به حالت خوابیده بر روی یک میله ثابت بخوابید. حتی در قسمت بالا، به جای اینکه چانه خود را به جلو بچسبانید، آرنج خود را به اندازه ای پایین بیاورید که قفسه سینه خود را به میله نزدیک کنید.

محدوده، بار و تمپو
محدوده و باری را انتخاب کنید که Chin-Up قابل تکرار باشد
دامنه حرکت مفید قبل از اینکه تنه یا مفاصل کار شما مجبور به تغییر موقعیت برای جابجایی بار شوند به پایان می رسد. لتیسیموس پشتی · عضله دوسر بازویی را تولید کننده حرکت نگه دارید در حالی که ذوزنقه فوقانی · لوزی ها · ساعدها از اولین تکرار تا آخرین هم ترازی را پشتیبانی می کنند.
از یک مرحله پایین آمدن کنترل شده در حدود دو تا سه ثانیه استفاده کنید و از پرش در مسیر انتقال خودداری کنید. اگر تکرارهای پایانی کوتاه تر، سریع تر یا به طور مشهودی با تکرار اول متفاوت شدند، قبل از شکست تکنیک، بار را کاهش دهید یا ست را متوقف کنید.

نکته کلیدی: فقط بعد از اینکه هر تکرار همان مسیر را بدون درد مفاصل طی کرد، Chin-Up را پیش ببرید.
رفع اشکال
علت خطا را اصلاح کنید، نه فقط ظاهر آن را
پاها و لگن خود را بلند کنید
- آنچه میبینید
- قبل از کشیدن، زانوها و پاها به سمت جلو حرکت می کنند، بالاتنه یک قوس بزرگ ایجاد می کند و چانه با اینرسی از میله عبور می کند.
- علت احتمالی
- برای شما دشوار است که تکرارهای سخت را با وزن فعلی خود انجام دهید، یا تعداد تکرارها را در اولویت قرار داده اید.
- روش اصلاح
- مجموعه را متوقف کنید و کمک باند یا دستگاه کمکی را افزایش دهید. فقط تعداد تکرارهایی را بشمارید که به شما اجازه می دهد 2 تا 3 ثانیه با پاهایتان ثابت پایین بیایید.
دست هایتان را خیلی باریک بگیرید
- آنچه میبینید
- مچ دست به سمت بیرون خم می شود و ناراحتی در قسمت داخلی آرنج یا کف دست متمرکز می شود.
- علت احتمالی
- فکر میکردم هرچه باریکتر باشد، بیشتر میتوانم عضله دوسر بازو را جدا کنم یا فقط میله را در مرکز قرار دهم.
- روش اصلاح
- دستان خود را به اندازه عرض شانه باز کنید و مچ دست و ساعد خود را تراز کنید. اگر میله ثابت ناراحت کننده است، از دسته های موازی یا چرخشی استفاده کنید.
گردن خود را بیرون بیاورید و فقط چانه خود را لمس کنید
- آنچه میبینید
- در قسمت بالا، چانه شما بالای میله است، اما شانه ها و سینه شما در پایین باقی می مانند و پشت گردن شما قوس است.
- علت احتمالی
- فقط از ارتفاع چانه به عنوان مرجع برای تکرار استفاده می شد و پس از اینکه کشش آرنج واقعی متوقف شد، فاصله با گردن پر شد.
- روش اصلاح
- نگاه خود را مستقیم به جلو یا کمی بالا نگه دارید، آرنج ها را پایین بیاورید و قسمت بالایی سینه را به میله نزدیک کنید. گردن درست قبل از حرکت می ایستد.
شانه های خود را تا آخر پایین نگه دارید
- آنچه میبینید
- هنگام پایین آمدن به پایین، بازوها کشیده می شوند، اما تیغه های شانه حرکت نمی کنند و جلوی شانه کشیده یا نیشگون می شود.
- علت احتمالی
- من فکر می کنم هنگام آویزان کردن، شانه های شما باید تا حد امکان از گوش هایتان دور باشد.
- روش اصلاح
- تنش را در تنه خود حفظ کنید، اما اجازه دهید که شانه هایتان به طور طبیعی به سمت بالا حرکت کنند، همانطور که بازوهایتان بالا می روند. به تدریج بر محدوده پایینی بدون درد مسلط شوید.
در حالی که رها می کنید شانه به شدت می کشد
- آنچه میبینید
- بلافاصله پس از بالا، بدنه می افتد، میله یا قفسه در پایین می چرخد و دستگیره گسترش می یابد.
- علت احتمالی
- شما فقط قسمت صعودی را به عنوان یک تکرار در نظر می گیرید یا اینکه چنگال و خم کننده آرنج شما از قبل خسته شده اند.
- روش اصلاح
- فرود را برای 2 تا 3 ثانیه نگه دارید و ست را در تکرارهایی که غیرممکن می شود به پایان برسانید. نگاتیوها پس از ایمن سازی بالا با داربست به صورت یک مجموعه جداگانه اجرا می شوند.
انگشت شست خود را بردارید و با نوک انگشتان خود از آن حمایت کنید.
- آنچه میبینید
- در اواخر ست، دستان شما از روی میله لیز می خورد، انگشتانتان صاف می شوند و بدنتان ناگهان پایین می آید.
- علت احتمالی
- یا فکر می کنید که بیشتر روی پشت شما متمرکز است تا یک دستگیره بسته، یا خستگی گرفتن را نادیده می گیرید.
- روش اصلاح
- از یک دستگیره بسته با انگشت شست استفاده کنید و در صورت خیس شدن دستهای خود را خشک کنید. قبل از اینکه دستتان شل شود، با خیال راحت به روی پله بروید.
پسرفت و پیشرفت
پیش از افزودن بار، دشواری را هماهنگ کنید
زیر گریپ lat pulldown
با استفاده از وزنه های سبک و قابل تنظیم، تنظیم مچ دست و آرنج و مسیر پایین فرستادن آرنج خود را یاد بگیرید.
چانه معکوس با پشتیبانی از پا
کشش های عمودی و مورب زیر گیره را با مقداری از وزن بدن روی پاهایتان زیر یک میله کم تمرین کنید.
چانه بالا به کمک باند/ماشین
وزن خود را فقط تا جایی که می توانید برای 6 تا 10 تکرار و 2 تا 3 ثانیه فرود بدون پس زدن کاهش دهید.
چین آپ منفی
با پایه ثابت به سمت بالا بالا بروید و با گردن خنثی به مدت 3 تا 5 ثانیه پایین بیایید.
چانه سخت
با حفظ استانداردهای پایین و بالا و پاهای آرام، تعداد تکرارها را افزایش دهید، و زمانی که برای بیش از 8 تکرار پایدار هستید، کمی بیشتر وزن اضافه کنید.
برنامه مبتدی
چارچوبی عملی برای شروع
چانهآپها کششهای عمودی هستند که لتها و فلکسورهای آرنج را با هم تمرین میدهند. این تمرین را 2 تا 3 بار در هفته در تمرینات جلویی پشت خود قرار دهید و حداقل یک روز بین جلسات استراحت بگذارید. در همان روز با کشش و کشش لت، ست های کششی ترکیبی سه تمرین را طوری تنظیم کنید که از محدوده ریکاوری مچ، آرنج و شانه های شما تجاوز نکند.
شماره
4-8 بار
موضع دقیق یا استفاده از کمک در صورت نیاز
مجموعه
3-5 ست
2-3 دقیقه ریکاوری بین ست ها
سرعت
1-2 ثانیه صعود / 2-3 ثانیه سقوط
بدون ضربه پشت پا به همان نقطه شروع برگردید
- برای ست اول، از کمک کافی استفاده کنید یا حرکتهای لت را برای بررسی پاسخ مچ، آرنج و شانه خود انجام دهید.
- اگر برای هر ست همان پایین و بالا، پای آرام و 2 تا 3 ثانیه فرود را حفظ کردید، یک تکرار را به جلسه بعدی اضافه کنید.
- تنها پس از اینکه به اوج تکرار رسیدید، میتوانید کمک را یک قدم کاهش دهید و در صورت وجود هرگونه ناراحتی در داخل آرنج یا جلوی شانههایتان، گرفتن یا تعداد ستها را در هفته تنظیم کنید.
پرسشهای رایج
دستان شما چقدر باید باریک باشد؟
ابتدا عرض شانه داخل یا خارج را امتحان کنید. مچ دست و ساعد شما باید تا حد امکان صاف باشد و آرنج شما باید به طور طبیعی در کنار نیم تنه قرار گیرد. اگر داخل مچ دست یا آرنج شما هنگام نگه داشتن دست ها در کنار هم احساس ناراحتی می کند، آن را کمی باز کنید یا یک دسته خنثی انتخاب کنید.
آیا چانه شما باید بالای میله باشد؟
می توانید از این به عنوان یک استاندارد برای تکرارهای کلی استفاده کنید، اما فقط گردن خود را به جلو نچسبانید. اولویت این است که آرنج هایتان به اندازه کافی پایین باشد، قسمت بالایی سینه به میله نزدیک باشد و شانه هایتان راحت باشد.
اگر حتی یک مورد هم نتوانم انجام دهم ابتدا باید چه کار کنم؟
از کشش های زیر لت، چانه های کمکی و نگاتیوهای 3 تا 5 ثانیه ای استفاده کنید. پس از 6 تا 10 تکرار کمکی، هنگامی که ضربه پا و فرود سریع از بین رفت، به تدریج کمک را کاهش دهید.
آیا باید به فشار دادن شانه هایم در پایین ادامه دهم؟
نه همانطور که بازوهای شما بالای سر شما بالا می رود، تیغه های شانه شما باید به طور طبیعی به سمت بالا بچرخند و بالا بیایند. تنه و کشش را در دست نگه دارید، اما شانه های خود را به زور پایین نیاورید یا در موقعیتی کامل و دردناک قرار ندهید.
چرا وقتی چانه انجام می دهم قسمت داخلی آرنجم درد می کند؟
وضعیت خوابیده روی میله ثابت، گرفتن بیش از حد باریک، افزایش ناگهانی حجم تمرین یا عدم کنترل پایین آوردن می تواند باعث افزایش ناراحتی شود. به جای تحمل درد، مجموعه را متوقف کنید و دست خود را باز کنید یا از یک دسته و کمک خنثی استفاده کنید. اگر درد ادامه دارد یا بر حرکات روزانه شما تأثیر می گذارد، توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی ارزیابی شوید.
شواهد و منابع
- 1. یوداس و همکاران - مقایسه فعالیت عضلات و حرکت آرنج در کشش و چانه
- 2. دیکی و همکاران - مقایسه فعالیت عضلانی بین کشش های زیر، بیش از حد، خنثی و طناب گرفتن
- 3. دوما و همکاران - مقایسه حرکت شناسی و فعالیت عضلانی بین چانه بالا و پایین کشیدن لت
- 4. Prinold·Bull - حرکت شانه و سینماتیک شانه با تکنیک کشش
- 5. دینونزیو و همکاران - تفاوت در حرکت و فعالیت ماهیچه ای بین کشش های سخت و مداوم


