راهنمای پل گلوت

Glute Bridge · از وضعیت شروع تا رفع اشکال

CaloNoteعکس بگیرید تا هوش مصنوعی وعده‌ی غذایی‌تان را ثبت کند — رژیم و تمرین در یک اپ.
بازگشت به راهنماهای تمرین

GLUTE BRIDGE

پل گلوت حرکتی است که مفصل ران را صاف می کند در حالی که دنده ها و لگن را در کنار هم نگه می دارد به جای بلند کردن بالا.

پل گلوت یک حرکت اساسی است که در آن پشت خود را روی زمین قرار می دهید، زانوهای خود را خم می کنید، پاهای خود را روی زمین فشار می دهید و مفاصل ران خود را صاف می کنید. اگرچه عضلات سرینی ماکسیموس و همسترینگ در اکستنشن مفصل ران نقش دارند، اما لازم نیست کمر خود را تا آخر قوس دهید تا لگن خود را بالاتر ببرید. در یک مورب راحت از شانه تا زانو بایستید و زمانی که دنده‌ها بلند شدند یا قسمت پایین کمر شروع به قوس شدن کرد، به محدوده پایین بازگردید. مطالعات فعالیت عضلانی در پل‌های وزن بدن می‌تواند نتایج متفاوتی را با توجه به وضعیت بدنی و روش اندازه‌گیری داشته باشد، بنابراین نمی‌توان اثرات طولانی‌مدت را تنها بر اساس سطح فعالیت عضلات خاص تعیین کرد. معیارهای این راهنما محدوده بدون درد، ثبات فشار پا و کنترل لگنی قابل تکرار به جای اعداد است.

عضلات اصلی
گلوتئوس ماکسیموس
عضلات فرعی
همسترینگ، ستون فقرات ارکتور، تثبیت کننده های شکم
درجه دشواری
مبتدی
نوع حرکت
اکستنشن هیپ
نمایش حرکت پل گلوت

آیا باید باسنم را تا جایی که ممکن است روی پل باسن بالا ببرم؟

خیر. هدف اکستنشن لگن است نه حداکثر ارتفاع. قبل از اینکه دنده ها بلند شوند یا قسمت پایین کمر شروع به خم شدن بیشتر کند، در یک محدوده مورب راحت با شانه ها، باسن و زانوها توقف کنید.

گام به گام

6 گام برای یک تکرار کامل

موقعیت شروع و پایان پل باسن، جایی که به پشت روی زمین دراز می کشید، زانوهای خود را خم می کنید، با پاهای خود زمین را فشار می دهید و لگن خود را بلند می کنید.
پاهای خود را به اندازه عرض باسن از هم باز کنید و شانه ها و پاهای خود را محکم روی زمین قرار دهید. هنگام بلند کردن لگن، ابتدا از بلند کردن دنده ها خودداری کنید.
  1. 1

    به پشت روی یک سطح صاف و بدون لغزش دراز بکشید.

    روی یک تشک ورزشی یا سطح صاف به پشت دراز بکشید. بازوهای خود را به راحتی در کنار نیم تنه قرار دهید و سر و گردن خود را بلند نگه دارید. چانه خود را به زور به سمت قفسه سینه نکشید یا گردن خود را محکم به زمین فشار ندهید. اگر در گردن و شانه های خود احساس ناراحتی می کنید، ارتفاع سر خود را با یک حوله نازک تنظیم کنید، اما ابتدا بررسی کنید که گردن شما بیش از حد خم نشده باشد.

  2. 2

    زانوهای خود را خم کنید و پاهای خود را در عرض لگن قرار دهید.

    زانوهای خود را به گونه ای خم کنید که تمام کف پاهای شما با زمین تماس داشته باشد. پاهای خود را زیاد باز نکنید یا یک طرف خود را جلو نگیرید. زانوها و انگشتان پا را در یک جهت نگه دارید. دقیقاً فاصله یک پا برای همه مناسب نیست. از موقعیت شروع، فاصله ای را پیدا کنید که بتوانید زانوها و لگن خود را بدون بلند کردن پاشنه های خود کنترل کنید، حتی اگر لگن خود را بلند کنید.

  3. 3

    دنده های خود را روی لگن خود قرار دهید و به آرامی شکم خود را سفت کنید.

    پس از دم، شکم خود را به آرامی سفت کنید تا جلوی دنده های شما زیاد بلند نشود. لازم نیست کمر خود را به شدت به زمین فشار دهید تا زمانی که کاملاً صاف شود، اما همچنین نمی‌خواهید کمر خود را بیش از حد دراز کنید. نیم تنه خود را طوری آماده کنید که لگن و دنده ها از یکدیگر دور نشوند.

  4. 4

    هر دو پا را روی زمین فشار دهید و لگن را با هم بلند کنید

    به آرامی پاشنه ها و قسمت میانی هر دو پا را به زمین فشار دهید و لگن خود را بلند کنید. به جای فشار دادن زانوها به جلو یا کج کردن کمر به عقب، مفاصل ران خود را در جهتی صاف کنید که باسن شما را از پاهایتان دور کند. اگر فشار پای چپ و راست شما به طور قابل توجهی متفاوت است یا زانوهایتان به سمت داخل جمع می شوند، قد و تعداد تکرارها را کاهش دهید و دوباره مرتب کنید.

  5. 5

    در محدوده ای توقف کنید که شانه ها، لگن و زانوهای شما یک خط مورب صاف را تشکیل می دهند.

    باسن خود را به آرامی در قسمت بالا فشار دهید، اما دنده های خود را بلند نکنید یا کمر خود را قوس نکنید تا بالاتر بروید. اطمینان حاصل کنید که تقریباً یک خط مورب از شانه های شما تا باسن و زانوهای شما وجود دارد. اگر همسترینگ شما به سختی مانند یک گرفتگی کشیده می‌شود یا فشار در ناحیه کمرتان افزایش می‌یابد، سعی کنید پاهایتان را کمی به باسن نزدیک‌تر کنید یا ارتفاع را پایین بیاورید، اما درد را ادامه ندهید.

  6. 6

    به آرامی لگن را پایین بیاورید و قبل از تکرار بعدی آن را دوباره مرتب کنید

    هنگام پایین آمدن، یکباره زمین نخورید، بلکه به آرامی لگن خود را روی زمین بیاورید. قبل از تکرار بعدی، مطمئن شوید که پاهایتان به سمت داخل فشار داده شده اند، زانوهایتان در همان جهت قرار دارند و دنده هایتان روی باسنتان قرار گرفته اند. هنگامی که سرعت افزایش می یابد و کمر شما می لرزد یا فشار یک پا را از دست می دهید، آن ست را پایان دهید و در ست بعدی تعداد تکرارها یا دامنه را کاهش دهید.

RIBS & PELVIS

حرکت بلند کردن لگن و خم کردن کمر یکسان نیست.

هدف پل باسن این نیست که لگن شما را تا حد ممکن بالا بفرستد، بلکه این است که نیروی فشار پاهای شما را به کف وارد کند و به اکستنشن لگن هدایت کند. اگر وقتی می‌خواهید باسن خود را در بالا سفت کنید، دنده‌های شما به سمت جلو و بالا کشیده می‌شوند و انحنای کمر شما افزایش می‌یابد، ممکن است به جای حرکت باسن، هیپراکستنشن کمر را تجربه کنید. در این صورت، لگن را کمی پایین تر قرار دهید و دوباره خطوط مورب شانه، لگن و زانو را پیدا کنید.

مطالعاتی که تمرینات اکستنشن ران با وزن بدن را بررسی می‌کنند نشان داده‌اند که مقادیر فعالیت ماهیچه‌ای برای تغییرات پل بسته به وضعیت و روش مطالعه بسیار متفاوت است. بنابراین نمی‌توانیم بگوییم که یک پل بلندتر یا یک زاویه خاص روی عضلات باسن همه بهتر کار می‌کند. یک استاندارد عملی تر این است که آیا می توانید رابطه بین دنده ها و لگن خود را برای هر تکرار حفظ کنید و همان محدوده را بدون ناراحتی تولید کنید.

تصویر راهنمای تکنیکی که موقعیت شروع پایین پل باسن، موقعیت بالایی با باسن کشیده شده و درگیری باسن را نشان می دهد.
لگن خود را با فشار دادن پاها روی زمین بالا بیاورید. در بالا، به جای خم کردن بیشتر کمر، خط مورب شانه، لگن و زانو را حفظ کنید.

نکته کلیدی: Cue را تمرین کنید: "دنده های خود را پایین نگه دارید و باسن خود را از زمین دور کنید."

FOOT PRESSURE

فشار از کل کف پا باعث تثبیت هر دو لگن می شود

قرار دادن پاها روی زمین به طور خودکار فشار یکسانی روی هر دو پا ایجاد نمی کند. اگر یک پاشنه بلند شود یا یک زانو به سمت داخل چرخانده شود، لگن ممکن است بچرخد یا کج شود. قبل از شروع تکرار، مطمئن شوید که هر دو انگشت بزرگ، انگشتان کوچک و پاشنه پا با زمین تماس دارند و هنگام بالا رفتن، پاهای شما نمی لغزند.

اگر پاهای شما خیلی از هم فاصله داشته باشند، می تواند فشار بیشتری بر روی همسترینگ شما وارد کند یا بلند کردن لگن را دشوار کند، در حالی که اگر خیلی به هم نزدیک باشند، می تواند باعث ناراحتی در جلوی زانو شود. یک فاصله راه حل نیست. اگر گرفتگی عضلات همسترینگ یا لرزش یک طرفه لگن تکرار شد، وضعیت پای خود را کمی تنظیم کنید و پایدارترین حالت را در محدوده بدون درد انتخاب کنید.

پل گلوت — فشار از کل کف پا باعث تثبیت هر دو لگن می شود
فشار از کل کف پا باعث تثبیت هر دو لگن می شود

نکته کلیدی: نکاتی که باید بررسی شوند: هر دو پاشنه روی زمین باقی می مانند و زانوها همان جهت انگشتان دوم و سوم را حفظ می کنند.

RANGE & PROGRESSION

همان تراز را نسبت به ارتفاع تکرار کنید و سپس تبدیل را اضافه کنید

اگر می‌توانید ارتفاع لگن، فشار پا و موقعیت دنده‌ها را در یک پل دو پایه ثابت نگه دارید، می‌توانید تغییرات یک پا، نوار یا بار خارجی را در نظر بگیرید. با این حال، پل یک پا مستلزم کنترل بیشتر لگن و لگن در یک طرف است. اگر خارج از پا زمین را پیدا کند یا لگن پایین بیاید و بچرخد، تغییر شکل ممکن است سریعتر از سطح کنترل فعلی شما باشد.

در این مطالعه، پل های یک پا و تغییرات نواری قادر به نشان دادن فعالیت عضلانی بالاتری بودند، اما افراد، وضعیت بدنی و شرایط اندازه گیری محدود بودند. بنابراین، از این به عنوان مبنایی برای افزایش سریع استفاده نکنید. حفظ سرعت و برد یکسان در وضعیت بدن برهنه با هر دو پا و سپس افزایش تنها یکی از تعداد تکرارها، زمان نگهداری یا بار در هر زمان، ایمن تر است.

مقایسه پل باسن که شانه‌ها، لگن و زانوها را مورب بدون خم شدن بیش از حد کمر نگه می‌دارد و وضعیت نامناسبی که با افزایش بیش از حد کمر باعث ایجاد ارتفاع می‌شود.
لگن و دنده ها را همانطور که در سمت چپ نشان داده شده است در کنار هم نگه دارید. اگر کمر خود را بیش از حد مانند سمت راست قوس می دهید و بیشتر به سمت بالا می روید، کنترل را در محدوده پایین تری به دست آورید.

نکته کلیدی: اصل پیشروی: اگر محدوده ناپایدار است، ارتفاع را کاهش دهید و تنها زمانی که تراز حفظ می شود، آن را یک متغیر افزایش دهید.

رفع اشکال

علت خطا را اصلاح کنید، نه فقط ظاهر آن را

هرچه بیشتر باسن خود را بلند کنید، کمر شما بیشتر خم می شود.

آنچه می‌بینید
دنده‌ها در بالا بیرون می‌آیند، انحنای کمر افزایش می‌یابد، و فشار در قسمت پایین کمر به جای باسن احساس می‌شود.
علت احتمالی
ممکن است سعی کنید به جای حرکت دادن لگن با مفاصل ران، "بالاتر" بروید، یا ممکن است در ابتدا فاصله بین دنده ها و لگن شما زیاد باشد.
روش اصلاح
ارتفاعی را که بالا می برید پایین بیاورید، بازدم کنید و دنده های خود را روی لگن قرار دهید. در نقطه ای که شانه ها، لگن و زانوها یک خط مورب تشکیل می دهند بایستید و کمر را بیشتر فشار ندهید.

یک زانو به سمت داخل جمع می شود

آنچه می‌بینید
هنگام بالا یا پایین رفتن، یک زانو به سمت زانو دیگر می رود و لگن به یک طرف متمایل می شود.
علت احتمالی
فشار پا ممکن است از یک طرف به سمت دیگر متفاوت باشد، یا کنترل اطراف مفصل ران ممکن است در محدوده فعلی/تعداد تکرار حفظ نشود.
روش اصلاح
بازنشانی پا به عرض لگن، کاهش ارتفاع و تعداد تکرارها. فقط در محدوده ای که هر دو زانو همچنان به سمت انگشت دوم و سوم قرار دارند، تکرار کنید.

بالابر پاشنه یا سرسره پا

آنچه می‌بینید
هنگامی که لگن خود را بالا می آورید، پاشنه های پا بلند می شوند و پاهای شما از باسن دور می شوند یا روی زمین می لغزند.
علت احتمالی
ممکن است پاهای شما خیلی دور باشد، ممکن است زمین لغزنده باشد، یا فشار پاهایتان که روی زمین فشار می آورند ممکن است ناسازگار باشد.
روش اصلاح
این کار را روی یک سطح غیر لغزنده انجام دهید و پاهای خود را به اندازه کوچک تنظیم کنید. لگن خود را بالا بیاورید تا هر دو پاشنه و وسط پا روی زمین باقی بمانند.

فقط عضلات همسترینگ به شدت کشیده یا گرفتگی دارند.

آنچه می‌بینید
پشت ران ابتدا قبل از باسن سفت می شود یا در طول تکرارها مانند گرفتگی منقبض می شود.
علت احتمالی
وضعیت پا، کنترل فعلی لگن و خستگی ممکن است فشار بیشتری را به همسترینگ وارد کند. همه گرفتگی ها علت یکسانی ندارند.
روش اصلاح
فوراً مجموعه را متوقف کنید، پاهای خود را کمی به باسن خود نزدیک کنید و دوباره در محدوده پایینی امتحان کنید. اگر گرفتگی یا درد عود کرد، اصلاح را ادامه ندهید و با یک متخصص مراقبت های بهداشتی واجد شرایط مشورت کنید.

به سرعت با پس زدن تکرار کنید

آنچه می‌بینید
لگن به محض برخورد با زمین پرش می کند و زمانی برای بررسی وضعیت پاها، زانوها و دنده ها از بالا و پایین وجود ندارد.
علت احتمالی
ممکن است برای حفظ تعداد تکرارها سرعت خود را افزایش دهید، یا مجموعه انتخابی فعلی ممکن است فراتر از محدوده قابل کنترل باشد.
روش اصلاح
به آرامی بالا و پایین بروید، پاها و موقعیت دنده خود را در پایین هر تکرار بررسی کنید. اگر تراز هنوز هم می‌چرخد، حتی با کاهش سرعت، تعداد تکرارها را کاهش دهید.

اضافه کردن نوع یک فوتی خیلی زود

آنچه می‌بینید
پای نگهدارنده تکان می‌خورد، لگن می‌افتد و می‌چرخد، و زانو و پای پای نگهدارنده جهت یکسانی را حفظ نمی‌کنند.
علت احتمالی
فشار پا و کنترل لگنی پل دو پا ممکن است قبل از تثبیت، ناپایداری یا بارگذاری را افزایش داده باشد.
روش اصلاح
به پل دو فوتی برگردید و با فشار یکسان روی هر دو پا و ارتفاع باسن این کار را تکرار کنید. فقط زمانی که بتوانید وضعیت را بدون درد کنترل کنید، تکیه گاه یا نوارهای یک پا را مرحله به مرحله اضافه کنید.

پس‌رفت و پیشرفت

پیش از افزودن بار، دشواری را هماهنگ کنید

01

پل دوپایه برد کوتاه

از یک محدوده کم شروع کنید، جایی که می توانید فشار روی پاهای خود را بدون قوس دادن به کمر خود حفظ کنید، بدون اینکه لازم باشد لگن خود را کاملاً بالا بیاورید.

02

پل گلوت دو فوتی

مورب های شانه ها، لگن و زانوها را در هر تکرار در یک ارتفاع قرار دهید و مطمئن شوید که هر دو پا از روی زمین نمی لغزند.

03

پل گلوت را متوقف کنید

برای مدت کوتاهی در ارتفاع قابل کنترل در بالا مکث کنید و سپس به آرامی پایین بیاورید. اگر کمر شما شروع به قوس شدن بیشتر کرد، زمان مکث را افزایش ندهید.

04

کمک یک پا یا پل باند گلوت

فقط پس از ثابت ماندن ارتفاع لگن و فشار پا در وضعیت دو پا ادامه دهید. اگر یک لگن افتاد یا زانو به سمت داخل افتاد، به مرحله قبل برگردید.

برنامه مبتدی

چارچوبی عملی برای شروع

2 تا 3 بار در هفته به عنوان یک تمرین گرم کردن یا کمکی سبک برای تمرینات پایین تنه استفاده کنید. برای دو هفته اول، در یک محدوده کم و قابل کنترل شروع کنید، مطمئن شوید که فشار پا و هم ترازی دنده/لگن شما برای هر تکرار یکسان است. اگر قبلاً تمرینات خستگی شدید پایین تنه مانند اسکات، لانژ یا لولای ران را در همان روز انجام داده اید، ابتدا بررسی کنید که آیا فرم شما ثابت است یا نه به جای افزایش تعداد تکرارها یا زمان نگه داشتن.

تعداد تکرارها

8-12 بار

محدوده ای که فشار پا و ارتفاع لگن برای هر تکرار یکسان است

تعداد مجموعه ها

2-3 مجموعه

بین ست ها 60 تا 90 ثانیه استراحت کنید و وضعیت پا را دوباره بررسی کنید

پیشرفت

+1-2 بار یا +2-3 ثانیه

هنگامی که تراز برای همه تکرارها بدون درد حفظ می شود، فقط یکی اضافه کنید

  • ملاک افزایش کمی تعداد تکرارها یا زمان نگه داشتن بالا در جلسه بعدی این است که هر دو پا را تا آخرین تکرار روی زمین نگه دارید، زانوها را در یک جهت قرار دهید و کمر را بیش از حد خم نکنید.
  • اگر لگن شما به یک طرف بیفتد، پاهای شما سر بخورد و عضلات همسترینگ شما مکرراً دچار گرفتگی شوند، مجموعه تمام شده است. برای ست بعدی، حداقل یکی از ارتفاع، تعداد تکرارها و زمان نگه داشتن را پایین بیاورید.
  • بین خستگی شدید گلوتئال و درد شدید، بی‌حسی و سرگیجه در ناحیه کمر، باسن و زانو تمایز می‌دهد. اگر علائم مفصلی یا عصبی دارید تکرار نکنید.

پرسش‌های رایج

آیا اگر عضلات همسترینگم را بیشتر احساس کنم کار اشتباهی انجام می دهم؟

همسترینگ ها تا حدی قابل لمس هستند زیرا در اکستنشن لگن نیز نقش دارند. با این حال، اگر کشش مانند گرفتگی شدید است یا پشت ران همچنان به جای باسن فشار می‌آورد، ست را متوقف کنید و موقعیت، دامنه و سطح خستگی پا را تنظیم کنید.

پاهای شما چقدر باید از باسن شما فاصله داشته باشد؟

فاصله برای همه یکسان نیست. نقطه شروع فعلی وضعیتی است که پاشنه پا را بلند نمی کند، فشار پا و جهت زانو را حفظ می کند و لگن را بدون درد کنترل می کند.

آیا کمر شما باید کاملاً روی زمین باشد؟

نیازی نیست کمر خود را در موقعیت شروع محکم به زمین فشار دهید. در عوض، مهم است که دنده های خود را بیش از حد بالا نیاورید یا اجازه ندهید کمرتان از همان ابتدا بیش از حد باز شود و کمر خود را در هنگام بالا رفتن بیش از حد کشیده نکنید.

چه زمانی می توانم پل یا باند گلوت یک پا را انجام دهم؟

زمانی ادامه دهید که بتوانید فشار پا، جهت زانو و ارتفاع لگن را برای همه تکرارها بدون درد در یک پل با وزن بدن دو فوتی حفظ کنید. اگر لگن در واریاسیون یک پا سقوط کند یا بچرخد، مرحله قبل همچنان مناسب تر است.

شواهد و منابع

  1. 1. Macadam & Feser - بررسی سیستماتیک فعالیت الکترومیوگرافی گلوتئوس ماکسیموس در طول تمرینات اکستنشن هیپ با وزن بدن
  2. 2. Lehecka و همکاران. - تجزیه و تحلیل الکترومیوگرافی فعالیت عضله لگن در پل یک پا اصلاح شده
  3. 3. Gasibat و همکاران. - مقایسه EMG پل گلوت باند یک پا و سایر تمرینات گلوت

تمرین‌های بیشتر را کاوش کنید