LAT PULLDOWN
لات pulldown تمرینی نیست که در آن میله را پایین بیاورید، بلکه تمرینی است که در آن آرنج خود را پایین میآورید و پشت خود را میکشید.
لت pulldown یک تمرین کششی عمودی است که شامل ثابت کردن رانها بر روی یک پد و کشیدن میله به سمت بالای سینهتان، همانطور که در ویدیو نشان داده شده است، میشود. لت ها، دوسر بازویی، ترز ماژور و عضلات اطراف تیغه های شانه با هم کار می کنند و خوب است قبل از یادگیری کشش کشیدن در یک جهت با یک وزنه قابل تنظیم تمرین کنید. با این حال، باز کردن دستهایتان تا حد امکان بهطور خودکار به این معنا نیست که از لتهایتان بیشتر استفاده میشود. در مطالعهای که بهطور مستقیم عرض چنگها را مقایسه کرد، فعالیت lat عموماً در محدوده 1 تا 2 برابر عرض شانه مشابه بود، و وزنی که میتوان بلند کرد برای دستههایی که خیلی پهن بودند کمی کمتر بود. از گرفتن عریض در ویدئو به عنوان نقطه شروع استفاده کنید، اما عرضی را انتخاب کنید که برای مچ دست و شانههای شما راحت باشد و به شما امکان میدهد آرنج خود را پایین نگه دارید.
- عضلات اصلی
- لات
- عضلات فرعی
- عضله دوسر بازویی، ترز ماژور، ذوزنقه میانی/پایینی، دلتوئید خلفی
- درجه دشواری
- مبتدی
- نوع حرکت
- بنشینید و کابل عمودی را بکشید

پهنای دستگیره چقدر باید باشد؟
ابتدا حدود 1 تا 1.5 برابر عرض شانه های خود را امتحان کنید. در مطالعه، فعالیت latissimus dorsi در محدوده 1-2 برابری به طور کلی مشابه بود. عرض برای کنترل هر دو نقطه شروع اکستنشن بازو و مسیر بالای قفسه سینه بدون خم شدن مچ کافی است.
گام به گام
6 گام برای یک تکرار کامل

- 1
اتصالات پین، کابل و نوار را بررسی کنید
مطمئن شوید که پین وزنه کاملاً وارد شده است و غلاف کابل، قرقره ها و کارابین را برای آسیب دیدگی بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که میله بلند کاملاً در مرکز قرار دارد و دست ها یا اشیاء خود را در اطراف دسته وزنه قرار ندهید.
- 2
پدهای ران را محکم ببندید
ارتفاع را طوری تنظیم کنید که وقتی روی صندلی می نشینید، بتوانید فقط یک یا دو انگشت خود را بین قسمت بالایی ران و پد قرار دهید. تمام کف پای خود را روی زمین قرار دهید و زانوهای خود را تا حدود 90 درجه خم کنید تا بدن خود را به سمت بالا بلند نکنید.
- 3
یک دستگیره راحت و راحت روی دست بگیرید
بایستید و میله را بیشتر از عرض شانه نگه دارید، اما آن را تا انتها فشار ندهید. از یک دستگیره بسته استفاده کنید به طوری که پشت دستهایتان به سمت صورتتان باشد و شستها دور میله قرار بگیرند. پس از نشستن، مطمئن شوید که مچ دست شما موازی ساعد است.
- 4
دنده ها و لگن خود را روی هم قرار دهید و کمی به عقب متمایل شوید.
ران های خود را زیر پد قرار دهید و قفسه سینه خود را به طور طبیعی بالا بیاورید. شکم خود را سفت کنید و تنه خود را کمی به سمت عقب از حالت عمودی متمایل کنید تا از بلند کردن بیش از حد دنده ها جلوگیری کنید. گردن خود را بلند نگه دارید و نگاه خود را مستقیم به جلو یا کمی به سمت بالا نگه دارید.
- 5
آرنج های خود را پایین بیاورید و آنها را به سمت بالای سینه خود بکشید.
نفس خود را بیرون دهید و آرنج خود را به سمت زمین و پهلوها پایین بیاورید. اجازه دهید میله از جلوی صورت شما و به سمت بالای سینه از زیر استخوان ترقوه عبور کند و به جای اینکه میله را با دستان خود به سمت پایین بکشید، ابتدا به حرکت آرنج خود فکر کنید.
- 6
کشش کنترل شده بازو با حفظ تنش
هنگامی که میله به قسمت بالایی سینه شما نزدیک شد، کمر خود را بیشتر قوس نکنید یا شانه های خود را به عقب نچرخانید. میله را به مدت 2 تا 3 ثانیه بالا بیاورید، آرنج های خود را صاف کنید و به تیغه های شانه خود اجازه دهید تا به طور طبیعی به سمت بالا بچرخند، اما تکرار بعدی را قبل از رسیدن وزنه شروع کنید.
SEAT & THIGH PAD
اطمینان حاصل کنید که بالشتک های ران شما سفت هستند تا بتوانید به جای پایین آوردن بدن، میله را پایین بیاورید.
اگر پد خیلی بلند باشد، با کشیدن وزنه، باسن و زانوهای شما از روی صندلی بلند میشوند و دامنه حرکت شما در هر بار تغییر میکند. برعکس، لازم نیست پدها آنقدر پایین باشند که به طور دردناکی روی ران شما فشار بیاورند. حداقل فاصله بین پاهایتان را که کف زمین را لمس میکند و رانهایتان که نمیافتند، هدف بگیرید.
برای گرفتن میله، شانه های خود را نپرید یا نپیچانید. اگر میله بلند است، آن را با دو دست جلوی صندلی خود بگیرید و بدن خود را به آرامی پایین بیاورید تا زیر پد قرار گیرد. در پایان ست، بازوهای خود را کنترل کنید، صاف کنید، بدن خود را بالا بیاورید و میله را رها کنید.

نکته کلیدی: قبل از ست شدن بررسی کنید: آیا وقتی زانوهایتان را بلند می کنید ران هایتان از زیر پد بیرون نمی آیند؟
GRIP WIDTH
دستگیره عریض فقط یک گزینه است، نه سوئیچ مخفی برای باز کردن لت های شما
در مطالعه ای که پهنای گیره روی دست را بین 1.5 و 2 برابر عرض شانه مقایسه کرد، تفاوت معنی داری در فعالیت عضلات لات، ذوزنقه و اینفرااسپیناتوس در طول کل حرکت مشاهده نشد. با دستگیره های عرض شانه و عرض متوسط، حداکثر 6 تکرار کمی بالاتر از گرفتن بسیار گسترده بود. انتخاب خود را بر اساس این انتخاب کنید که آیا می توانید دست های خود را به طور کامل دراز کنید و میله جلوی سینه خود را بدون درد پایین بیاورید، نه اینکه دستان خود را بیشتر از هم باز کنید.
در مطالعاتی که جهتگیری ساعد را مقایسه میکنند، روی دست دارای فعالیت لتیسیموس پشتی بالاتری نسبت به زیر دستی بود، اما در مطالعهای که اخیراً تغییرات بیشتری را با هم مقایسه کرد، تفاوتها در کل فعالیت ماهیچههای پشت توسط گرفتن مشهود نبود. به جای تعیین یک چنگال مطلق بر اساس مقادیر الکترومیوگرافی از یک مطالعه، همانطور که در ویدیو نشان داده شده است به عنوان پایه استفاده کنید و از تنوعی استفاده کنید که برای مچ، آرنج و شانه های شما راحت باشد.

BAR PATH & TORSO
میله از جلوی صورت می گذرد و به بالای سینه می رسد و نیم تنه فقط از مسیر خود خارج می شود.
در ابتدا کمی به عقب خم شوید، زیرا عمودی نگه داشتن بالاتنه می تواند باعث برخورد میله به صورت شما شود. اگر با حفظ این زاویه، آرنج خود را پایین بیاورید، میله از جلوی بینی و چانه شما عبور می کند و زیر استخوان ترقوه شما می آید. اگر به طور قابل توجهی به عقب خم شوید تا میله را به سمت شکم خود پایین بیاورید، کشش عمودی شما به یک ردیف نزدیکتر خواهد شد.
در مطالعه ای که به مقایسه کشش های لات در جلوی قفسه سینه و پشت گردن انجام شد، یک روش به دلیل فعال سازی متفاوت بسته به ناحیه عضله و انقباض، از همه جنبه ها برتری نداشت. مسیر پشت گردن نیاز به چرخش خارجی با سر به جلو و شانهها کاملاً باز دارد، بنابراین فایدهای که از حرکت اصلی به دست میآید آشکار نیست. همانطور که در ویدئو نشان داده شده است، مسیر پایین آوردن میله جلوی صورت و نگه داشتن گردن در حالت خنثی را در اولویت قرار دهید.

رفع اشکال
علت خطا را اصلاح کنید، نه فقط ظاهر آن را
بدن خود را به طور قابل توجهی به عقب متمایل کنید و مانند یک ردیف بکشید.
- آنچه میبینید
- با پایین آمدن میله، قفسه سینه شما به سمت سقف نگاه می کند و میله به سمت شکم شما حرکت می کند.
- علت احتمالی
- شما در حال حاضر در کنترل وزنه در یک کشش عمودی مشکل دارید یا بسیار مشتاق هستید که آن را به بالای سینه خود برسانید.
- روش اصلاح
- وزن را کاهش دهید و لاغری بدن کوچکی را که در ابتدا ایجاد کرده بودید حفظ کنید. در یک محدوده کنترل شده توقف کنید و آرنج های خود را به خوبی پایین بیاورید، بدون اینکه میله به بالای سینه شما برخورد کند.
میله پشت گردن خود را پایین بیاورید
- آنچه میبینید
- چانه و سر به جلو رانده شده و میله از پشت سر عبور می کند.
- علت احتمالی
- یا از این باور قدیمی پیروی می کنید که مسیر پشت گردن برای لات ها بهتر است، یا اینکه فاصله بین دستگاه را اشتباه می گذارید.
- روش اصلاح
- میله را جلوی صورت خود برگردانید و نیم تنه را کمی به سمت بالای سینه خود متمایل کنید. اگر ناراحتی شانه یا گردن دارید، از دسته باریک تر یا خنثی تر استفاده کنید.
شانه ها را بالا انداخته و به سمت گوش های خود بکشید
- آنچه میبینید
- گردن کوتاه تر می شود و شانه ها قبل از آرنج بالا می روند.
- علت احتمالی
- شما یا میله را فقط با دستان خود پایین می آورید یا بدن شما در نقطه شروع کاملاً سست می شود.
- روش اصلاح
- به این فکر کنید که گردن خود را بلند نگه دارید و آرنج خود را روی زمین نگه دارید. تیغه های شانه خود را مجبور نکنید، بلکه از وزنه ای استفاده کنید که باعث بالا آمدن شدید شانه های شما نشود.
مچ دست خود را خم کنید و فقط با بازوی خود بکشید
- آنچه میبینید
- پشت دست ها به سمت عقب جمع می شوند و ساعد و عضله دوسر ابتدا خسته می شوند و آرنج ها جلوتر می مانند.
- علت احتمالی
- ممکن است دستگیره شما خیلی گشاد باشد یا به جای فشار دادن میله آن را با دستان خود می کشید.
- روش اصلاح
- دست خود را کمی باریک کنید و مچ دست خود را در راستای ساعد قرار دهید. دستان خود را در یک حلقه نگه دارید و روی حرکت آرنج خود به سمت پایین تمرکز کنید.
میله را رها کنید و به دسته وزنه ضربه بزنید.
- آنچه میبینید
- بخش بازگشت سریع است و هر بار دیسک با صدای بلند فرود می آید.
- علت احتمالی
- فقط قسمت کشش یک تکرار در نظر گرفته می شد یا وزن و خستگی خارج از کنترل بود.
- روش اصلاح
- بازوهای خود را به مدت 2 تا 3 ثانیه دراز کنید و تا قبل از لمس دیسک تنش را حفظ کنید. برای آخرین تکرار، میله را در حالی که نگه داشته اید به آرامی بالا بیاورید و سپس بایستید.
پسرفت و پیشرفت
پیش از افزودن بار، دشواری را هماهنگ کنید
کشش شانه
با وزنههای سبک، حرکات شانههای کوچک را به سمت بالا و پایین با آرنجهای تقریباً صاف تمرین کنید.
خنثی گریپ Lat Pulldown
اگر شانههایتان روی میله احساس ناراحتی میکنند، همان کشش عمودی را با دستهها رو به کف دستتان یاد بگیرید.
معلق lat pulldown
در نقطه ای که میله به قسمت بالایی سینه نزدیک می شود، یک ثانیه مکث کنید و آن را با پشت خود بدون عقب نشینی بالاتنه حمایت کنید.
مجموعه کاری استاندارد
همان زاویه بالاتنه و مسیر میله را برای 8 تا 12 تکرار تکرار کنید و 2 تکرار را خالی بگذارید.
کشش کمکی
هنگامی که مسیر latdown شما پایدار است، همان کشش عمودی را با تخلیه وزن خود به یک باند یا ماشین متصل کنید.
برنامه مبتدی
چارچوبی عملی برای شروع
می توان از آن 1 تا 3 بار در هفته به عنوان یک کشش عمودی اساسی برای تمرینات پشت استفاده کرد. اگر در همان جلسه تمرینات کششی انجام می دهید، ابتدا حرکتی را که می خواهید یاد بگیرید قرار دهید و تعداد ست های ترکیبی هر دو تمرین را طوری تنظیم کنید که از محدوده قابل بازیابی فراتر نرود.
شماره
قسمت 8-12
زاویه بالاتنه و مسیر بالای سینه را حفظ کنید
مجموعه
2-4 ست
1-2 دقیقه ریکاوری بین ست ها
سرعت
بازگشت 2-3 ثانیه
قبل از برخورد پشته تنش را حفظ کنید
- هنگامی که ران شما قفل شد و میله در همان مسیر بالای سینه برای هر تکرار قرار گرفت، یک تکرار را به جلسه بعدی اضافه کنید.
- تنها زمانی پین را افزایش دهید که در هر ست به بالای تکرارهای هدف خود رسیده باشید و حدود 2 تکرار در اختیار داشته باشید.
- اگر برای تکمیل یک تکرار مجبور شدید به شدت خم شوید یا میله را رها کنید، ست را تمام کنید و برای ست بعدی وزنه را کم کنید.
پرسشهای رایج
آیا می توانم بالاتنه ام را به عقب تکیه دهم؟
یک شیب کوچک اشکالی ندارد، فقط به اندازه ای که فضایی برای عبور میله از روی صورت شما ایجاد کند. با این حال، هرچه بیشتر بکشید، بیشتر دراز بکشید یا میله به سمت شکم شما می رود، پس عقب و کشش افقی را افزایش می دهید. همان زاویه کوچک را در کل مجموعه حفظ کنید.
آیا میله باید قفسه سینه شما را لمس کند؟
لزوماً نباید لمسی باشد. بستگی به طول بازو و دامنه حرکتی شانه دارد. محدوده نهایی یک فرد زمانی است که گردن و مچها خنثی باشند، آرنجها به اندازه کافی پایین آمده باشند و نیم تنه بیشتر کج نشود.
آیا کشیدن لت گردن برای کمر شما بهتر است؟
دلیلی وجود ندارد که باور کنیم همیشه بهتر است. تفاوت در فعالیت عضلانی بین جلوی قفسه سینه و پشت گردن بسته به عضله و بخش انقباض متفاوت است. به جای اینکه سر خود را بیرون بیاورید و به طور ناراحت کننده ای شانه های خود را بچرخانید تا مسیری در پشت گردن ایجاد کنید، اساساً از مسیری در جلوی سینه خود استفاده کنید.
اگر سوزش فقط در بازوی من رخ دهد چه باید بکنم؟
به کاهش وزن و عرض چنگ زدن، صاف نگه داشتن مچ دست و پایین آوردن آرنج فکر کنید. استفاده از مکث 1 ثانیهای در بالا و بازگشت 2 تا 3 ثانیهای، کاهش پسزدگی را آسانتر میکند و احساس نگه داشتن پشت خود را پیدا میکند.
شواهد و منابع
- 1. اندرسن و همکاران - مقایسه قدرت و فعالیت عضلانی بر اساس عرض دستگیره لت.
- 2. لوسک و همکاران - اثرات عرض گرفتن و جهت گیری ساعد بر فعالیت عضلانی latdown.
- 3. پادوان و همکاران - مقایسه الکترومیوگرافی با چگالی بالا لت pulldown در جلوی قفسه سینه و پشت گردن.
- 4. Signorile و همکاران - مقایسه استفاده از عضلات کشنده لت شانه با وضعیت دست
- 5. بوونسنسو و همکاران - مقایسه فعالیت ماهیچههای پشت در هفت تغییر لت pulldown.


